ede_verslagheader.jpg

Lees hier het verslag van de 7keer7 avond in Ede. [lead centered="yes"]Op maandagavond 2 juni leidde de 7keer7 roadtrip op zoek naar een nieuw soort christendom naar Ede. Meer dan 70 mensen luisterde naar zeven inspirerende sprekers en ging daarna volop met elkaar in gesprek. Wat er achtergelaten moet worden varieerde van 'niets' tot 'dit initiatief'. Wat er mee moet was vooral het menselijke omzien naar elkaar.[/lead] “Welkom in Ede. Wij willen het christendom opnieuw uitvinden.” Aldus Herman Wegter, initiatiefnemer van 7keer7 en presentator van de EO, die de avond opent. Niet alle sprekers zijn het daar mee eens.

Frenk van der Linde hoopt dat dit initiatief een snelle dood zal sterven: “Een nieuwe soort christendom is het laatste waarop de mensheid zit te wachten. Alle voorschriften en dogma’s drijven mensen uiteen.” Hij hoopt dat mensen elkaar op de restanten van alle religies weten te vinden. En dat we dan de universele rechten van de mens gaan verspreiden dan het christendom.

Ook Elsbeth Fraanje is kritisch: “Moet het christendom zich wel opnieuw uitvinden? Wie heeft er behoefte aan de vernieuwing?” Ze denkt dat vooral christen zichzelf die vraag stellen, vanuit verlegenheid of verveling in plaats van de zwakte van de boodschap. De boodschap van het christendom roept volgens haar al 2000 jaar ergernis op, dat kunnen we beter accepteren dan de boodschap vernieuwen of in een nieuw jasje steken.

Fraanje dacht er niet altijd zo over. Voordat zij begon met een documentaire over dominee Rob Visser op IJburg dacht ze dat niemand op hem zou zitten te wachten. Maar ze kwam erachter dat steeds meer mensen in deze maatschappij op zoek zijn naar antwoorden, die het christendom zou kunnen beantwoorden. Zij merkte dat mensen veel opener stonden voor geloof en een dominee dan ze had verwacht. Wat er volgen haar wel achter zich gelaten kan worden, is de onderlinge strijd. En daar zijn meer sprekers het in Ede het met haar eens.

Max Spaans, straatpastor in Ede, geeft bijvoorbeeld aan dat we met elkaar het christendom zo moeilijk maken. “Laten we het niet meer hebben over wie er wanneer gedoopt moet worden, of wie er aan het avondmaal mag.” Wat hij wil meenemen is wat hij in ‘zijn bijbeltje’ leest: brood geven aan iemand die honger heeft en de vluchteling onderdak geven. En de vraag stellen aan iedereen die je tegenkomt: wat kan ik voor jou doen? Hij vraagt zich af of in deze tijd mensen nog wel bereid zijn om iemand anders werkelijk te leren kennen. Zelf werkt hij met wat mensen vaak ‘junkies of mislukkelingen’ noemen. “Maar ik zie prachtmensen. En als je een relatie met hen opbouwt, zie je dat ook.”

Evangelist Jurjen ten Brinke wil ook loslaten dat het om een set regels gaat en dat wij als christenen de waarheid in pacht hebben. Maar tussen de regels door vertelt hij overigens wel dat er maar één weg en waarheid is: Jezus. Zijn hoofdboodschap is wel dat het moet gaan over de manier waarop we met elkaar omgaan. Er zijn voor je buurvrouw en buurman, iets doen. Wat hij weg zou willen laten is de negatieve gulden regel: ‘wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.’ Wat we wel moeten doen wat onze handen vinden om te doen.

Hij maakt overigens wel een kanttekening bij de vraagstelling van 7keer7, maar heeft hier een andere motivatie voor dan Frenk van der Linde: “De opdracht van de vier mannen ‘wat laat je achter je, wat neem je mee’ is wel erg hoogdravend. Alsof wij het met elkaar opnieuw kunnen uitvinden. Het christendom is ontstaan vanuit de ontmoeting van een aantal mensen met Jezus. Daar is een religie uit ontstaan, dat kan je niet ongedaan maken of achter je laten.”

En er zijn meer sprekers vanavond die niets achter zich willen laten. Zo zegt Esmaa Alariachi, bekend van de meiden van Halal: Alle religies preken alleen maar liefde, diepgang en spiritualiteit. Waarom zou je daar iets van weg willen laten?” Waar het volgens haar fout gaat, is waar mensen fouten maken. Die fouten uit het verleden zouden we achter ons moeten laten maar nooit de essentie van het geloof. Dat is volgens haar liefde, respect, goede werken doen en spiritualiteit.

Op deze avond is er ook een buitenlandse spreker gevraagd naar zijn visie op het christendom van de toekomst. Dave Ferguson geeft fel af op het consumentisme van de hedendaagse cultuur en geeft aan dat met missionaire mensen en veel nieuwe kerkplantinitiatieven het tij gekeerd kan worden. “Juist nu moeten we ons realiseren dat we niet bestaan voor onszelf, maar voor andere mensen. De vraag is ook niet of de kerk er is voor jou, maar of jij er bent voor de kerk.” Met elkaar moeten we volgens hem een beweging vormen. Een beweging van missionaire mensen, net zoals in de begintijden van het christendom. Zonder dit verleden te kennen en daar naar terug te gaan is er ook geen toekomst.

Roald Schaap lijst de avond muzikaal in. Met zijn project ‘kerk binnenstebuiten’ wil hij onderzoeken hoe de kerk weer naar buiten kan treden. Hij wil onder het dak van dogma’s vandaan en de veilige muren van onze cultuur afbreken. En hij zing hierover, een prachtig lied van Hout & Steen.

We moeten reizen, spullen achter laten met de trein en over water God blijft ons lokken uit onze kleine wereld Binnen de hokjes, wie kan daar iets leren?

Hout en steen, wie houdt ons in hun macht ze hebben valse veiligheid gebracht De zon en wind zijn onze vreemdeling ze zoeken vriendschap in de schemering.

We moeten springen, door diepe zeeën waden Nieuwe kringen in het water maken Zie de mensen aar God zich in vermomd en voor hen de kerk naar buiten komt

 

 

Verslag: Inger van Nes