Dit zijn de sprekers van de Lazarus 7keer7 tour Leeuwarden!

De Lazarus 7keer7 tour doet op maandag 6 juni Leeuwarden aan, met opnieuw 7 interessante namen, zoals Boele Ytsma, Rinke Verkerk, Johannes van den Akker en Sarah Bessey. En je kunt er nog bij zijn!

Inmiddels hebben we er 2 avonden op zitten, met een enthousiast publiek én bezielde sprekers. Zoals Enis Odaci, die ons na de avond in Zwolle liet weten:

‘In een warm café, op het podium, praten over het christelijk geloof. Als moslim. Het kan alleen bij‪@volglazarus!’

Leeuwarden: de sprekers

In Leeuwarden gaan 7 nieuwe sprekers in op de vraag ‘Welk element van het christelijk geloof heeft jou het meest verrast?’. Boele Ytsma is erbij. Boele werd vooral bekend door zijn tv-optreden in Herberg de Verandering bij Andries Knevel. Daar vertelde hij hoe zijn geloof, ‘een kathedraal van zeker weten’, als een kaartenhuis ineen was gezakt. Boele schreef daarna boeken als Van de kaart, manifest van een gepassioneerde twijfelaar en Authentiek, de zoeker en het verlangen. Tegenwoordig is hij coach en bekend als dePlanteneter.

Naast Boele is ook Rinke Verkerk aanwezig. Rinke werkt voor het Vara-programma Rambam, ging undercover bij Scientology en heeft een prachtig boek gemaakt met verhalen van vluchtelingen die ze sprak in Jordanië en Libanon.

De derde spreker is Johannes van den Akker, abt van het Amsterdamse Kleiklooster: een leefgemeenschap van 8 volwassenen en 5 kinderen midden in de Bijlmer. Hun gastvrijheid is er voor de buurt, maar ook voor de gasten die ze opvangen in de 3 gastenkamers. En ze hebben hun eigen biermerk.

Cors Visser is er ook bijHij is directeur van ForumC, dat geloof, wetenschap en samenleving met elkaar wil verbinden. In zijn boek De spelende kerk daagt hij de lezer uit om met een nieuwe blik naar de kerk te gaan kijken.

Vorige keer was ze er ook en toen maakte ze diepe indruk: Margrietha Reinders. Ze is zendingskind en begon tegen de ontkerkelijking in een nieuwe gemeente in Amsterdam: Heilig Vuur West.

Sarah Bessey is een Canadese blogger, schrijver en spreker, die bekend werd met haar eerste boek Jesus Feminist. In dat boek zet ze een vraagteken bij de traditionele man-vrouw verdeling in de kerk en vertelt hoe Jezus de feminist in haar naar boven haalde. Ze is erbij via Skype.

Muziek is er die avond van de jonge singer-songwriter Jildou Bakker en er is veel tijd voor ontmoeting en gesprek.

Wil je deze sprekers niet missen, bestel dan je kaarten hier. Meer info over de avond:http://www.lazarustour.nl/leeuwarden#lazarus-in-leeuwarden

We beginnen om 20.00 uur in Café De Walrus aan het Gouverneursplein 35, de zaal is open om 19.30 uur.

‘Wie ben ik om kwaad te zijn op God?’

De preek van deze week is de speech van Ronald Westerbeek, die hij afgelopen maandagavond hield tijdens de Lazarus 7keer7 tour. Hij verloor zijn geloof in Afrika, maar het geloof vond hem daar ook weer. 

Als journalist zag Ronald in 1995 de desastreuze gevolgen van de burgeroorlog in Rwanda. Zijn geloof, zorgvuldig geconstrueerd sinds zijn jeugd, stortte in. Tot hij in datzelfde land in een modderig kerkje kwam en met stomheid werd geslagen toen hij slachtoffers uit volle borst zag zingen. ‘Deze mensen kenden Jezus op een andere manier dan ik. Hun geloof stortte niet in als het kwaad goede mensen treft.’

Hieronder kun je zijn indrukwekkende verhaal bekijken.

Kijk nu de eerste speech van Alain Verheij voor de Lazarus 7keer7 tour

De eerste speech van de Lazarus 7keer7 tour is van onze blogger Alain Verheij. Dit is zijn verhaal bij de centrale vraag van de tour: ‘Welk geloofsinzicht heeft jou van je sokken geblazen’. 

Alain probeerde God te vatten, maar alles wat hij wou grijpen, verloor hij. ‘Ik ben niet van mijn sokken geblazen, God wierp mij van mijn sokkel. Ik ben God niet en ik heb God niet.’ Nu is hij op zoek naar het mysterie van God – het vinden door te verliezen, het leven door te sterven. Met het mosterdzaadje van geloof dat over is, wil hij kwetsbaar geloven.

Eerste namen sprekers Lazarus 7keer7 tour bekend!

Hofpredikant Carel ter Linden en ex-non en schrijfster Anja den Bok zijn o.a. te horen tijdens de eerste avond van de nieuwe Lazarus 7keer7 tour.

Naast deze namen hoor je die avond ook Lazarus-blogger Alain Verheij, singer-songwriter Christiana Bohorquez, islamoloog Yusuf Celik en een Skype-interview met Sarah Bessey, schrijfster van het boek Jesus Feminist. Zij krijgen allemaal de vraag voorgelegd: Welk element van het christelijk geloof heeft jou van je sokken geblazen? Welke geloofsontdekking heeft je voorgoed veranderd?

Bestel nu je kaarten voor de Lazarus 7keer7 tour!

Ja, vanaf 23 mei begint het feest weer. Op 7 maandagavonden lang trekken we 7 kroegen door heel Nederland langs om… Nog een keertje te blozen.

Elke avond krijg je 7 bijdragen van 7 minuten en daarna een brainstorm plus hapje slash drankje. Meestal zijn de bijdragen het speeches, maar het kan ook een korte scène zijn, een lied of een gedicht. De mensen die bijdragen zijn heel divers: ze geloven al zestig jaar of nog maar net, hebben het geloof vaarwel gezegd of hangen een andere religie aan. Ze zijn plattelands tot stads, Afrikaans tot Nederlands, jong tot oud, katholiek tot evangelisch, enzovoorts.

Laat mij nog een keertje blozen: de nieuwe tour

In de lente van 2014 ontketenden we een mediastormpje: we pochten dat we het christendom zouden afstoffen en opnieuw zouden uitvinden. Hoppa.

Dat deden we in een nogal specifiek en lekker obsessieve vorm: in 7 avonden 7 plaatsen in Nederland langs, waar dan telkens 7 sprekers 7 minuten de tijd kregen. Vandaar de naam: 7keer7. Het idee was dat je dan geen eindeloos gezwam krijgt en mensen meteen to-the-point komen.

We stelden iedereen de vraag: wat van het huidige christendom moeten we achterlaten en wat houden we vast? Daarna brainstormden we met de 70 gasten daarover en uiteindelijk trokken we onze conclusies.

Nu gaan we diezelfde truc nog een keer uithalen in een nieuwe tour met een minstens zo spannende vraag: wat in het christelijke geloof heeft jou het meest van je sokken geblazen? Welk inzicht heeft jou het meest verrast en voorgoed veranderd?

Punt is dat de woorden van het geloof zo machtig afgekloven kunnen klinken. Preken kunnen zo oorverdovend saai zijn. En toch kennen we ervaringen dat de oude verhalen sprankelen. Dat je hart een slag overslaat. Je draagt zin voor zin met je mee en bent nooit meer dezelfde.

We verwachten 49 (7keer7) door en door frisse verwoordingen van het geloof, die ons opnieuw laat blozen. Uiteindelijk moet dat ook de basis worden voor een nieuwe cursus waar we aan werken: een gezamenlijke zoektocht naar de weg van Jezus.

Alle critici op 7keer7 hebben gelijk

De publieke brainstorm 7keer7 is fantastisch uit de hand gelopen. Welk ander christelijk project krijgt zoveel (positieve) interesse in zo’n breed spectrum: RD, ND, EO, Trouw, de Correspondent? En dan nog de honderden tweets, blogs, ingezonden brieven en posts die overal verschenen. Ons filmpje met conclusies is nu 12.000 keer bekeken. Dat zijn aantallen die je zelden hoort over ‘iets van de kerk’. Bovendien deed bijna iedereen vrijwillig mee en droegen ook veel rand- en niet-kerkelijken hun steentje bij.Dat hadden we niet durven dromen, toen we begin dit jaar in een kroeg zaten en kletsten over wat wij nu konden bijdragen aan het Nederlandse christendom. Dat we hiermee echt iets verder zijn gekomen, bevestigen naar onze schatting 9 van de 10 reacties. Maar goed, ook een deel was kritischer, waaronder in deze krant. Daarop nu een antwoord, want het zou jammer zijn als men vanuit aantal misverstanden 7keer7 beoordeelt.

Doorgeven Allereerst valt ons op dat niet iedereen snapt wat 7keer7 nu was: een gezamenlijke brainstorm over de toekomst van het christendom in Nederland, niets meer, niets minder. We gingen zeven kroegen langs door heel het land, met telkens zeven zeer verschillende sprekers, plus zeventig bezoekers die graag wilden meedenken. Op de slotavond vorige week maandag hebben we geprobeerd lijnen te ontdekken in al die bijdrages. Dat hebben we gedaan in vier speeches, een kort filmpje met zeven aanbevelingen, een zegenlied en een gezongen gebed (zie www.7keer7.nl). Dat betekent dat een criticus zich niet makkelijk van die conclusies kan afmaken, alsof het de particuliere mening van vier toevallige heren betrof. Want ja, wij zijn dan inderdaad vier toevallige heren, maar wij hebben zo precies mogelijk de input van die ruim veertig speeches willen doorgeven, plus de vele honderden bierviltjes die we de deelnemers hadden gevraagd in te vullen. Natuurlijk zijn wij het die hebben gefilterd, maar we hebben geprobeerd dat zo integer mogelijk te doen. Wij hadden voor de avonden dan ook slechts een paar van onze eigen helden uitgenodigd; met gerust de helft van de bijdrages waren we het zelf niet eens. Wat we namelijk wilden was op de huid van de tijd zitten, zo actueel mogelijk doorgeven wat er nu speelt in ons land. Dát is 7keer7. Wat ons betreft is elke stem van elke criticus gewoon een bijdrage aan die vele stemmen die we al hebben gehoord. Daarom zijn we er blij mee, want het gesprek gaat blijkbaar verder en daar was het ons om begonnen. En zoals het gaat bij een brainstorm: tijdens het proces zelf kun je niet ongelijk hebben, elke stem doet ertoe, ook die van onze grootste criticasters!

Tegenstellingen We merken verder dat er hier en daar ruis ontstaan door de formuleringen in ons conclusie-filmpje. Op zich is het geruststellend als de meeste kritiek over de vorm gaat en niet over de inhoud – blijkbaar heeft men op die inhoud dan minder weerwoord. Nu hebben we dat filmpje bewust wat spannender geformuleerd; het is bedoeld voor internet en dat medium vraagt nu eenmaal om een opvallende vorm. Dat werkte voor de overgrote meerderheid van de kijkers, maar niet voor bijvoorbeeld Sjirk Kuijper, die naast veel waardering ons erop wees dat het filmpje ‘vol paradoxen en ongerijmdheden’ zit (12 juli in deze krant). Dat hadden we ook zelf wel door, maar ja, het is een ultrakorte samenvatting van vele honderden stuks input – uiteraard gaat dat alle kanten op. Het filmpje is niet voor het synodelid, maar voor de facebooker. Die verwacht geen doorwrocht betoog, maar iets dat de gedachten prikkelt. We hebben onze samenvatting daarom ook bewust in zeven tegenstellingen geplaatst: stop met… en begin met… Jos Strengholt noemde deze ‘oneigenlijk’ (16 juli in deze krant). Want het is toch niet of-of, maar en-en? Zeker, maar dat filmpje is geen tijdloze dogmatiek, maar een actuele aanwijzing. Stel dat je tegen een gameverslaafde vriend zegt: ‘Stop met dat computeren, ga eens naar buiten!’ Die kan wel reageren met: ‘Wat is er mis met computeren? Het is en-en, allebei is belangrijk.’ Maar dan zul je hem toch verbaasd aankijken, want je bedoelde helemaal niet dat computeren universeel slecht is, maar slechts dat hij op dit moment beter naar buiten kan…

Leiders Dit soort kritiek doet ons daarom ook niet zoveel. Wat ons wel raakt, is als critici beweren dat we God, Jezus of de Bijbel niet hebben laten spreken of niet genoeg serieus nemen. We moeten dan onze ogen uitwrijven, want hebben we het echt over dezelfde 7keer7? En hebben ze het echt over ons, kennen ze onze gedachten beter dan wijzelf? Elke speech tijdens de tour, elke bijdrage op onze conclusie-avond, elk van de zeven punten in ons filmpje noemde God, Jezus of de Bijbel en vond daarin motivatie! Misschien indirect, misschien in andere woorden dan je gewend bent, maar 7keer7 was er vol van. Dat geldt ook voor het verwijt dat wij ‘de-kerk-zoals-die-is’ zouden ‘verwerpen’ (aldus Strengholt). Weer, wij hebben die conclusies niet uit onze eigen mouw geschud, wij hebben slechts geprobeerd dicht op de huid van onze tijd te zitten. Als die tijd de-kerk-zoals-die-is ‘verwerpt’, zouden we dát hebben doorgegeven. Maar niets is minder waar. Talloze speeches waren vol van de kerk en daarom ook diverse van onze conclusies. Niet dat de kerk altijd hetzelfde kan blijven. De kerk is voortdurend in beweging. 7keer7 draagt daar een heel klein beetje aan mee. De specifieke methode is misschien verrassend – een publieke brainstorm – maar we doen dit al tweeduizend jaar. Daarom hopen we dat het Nederlandse christendom de lijnen die we ontdekten in 7keer7 serieus neemt. Het gebeurt niet vaak dat zoveel mensen zich uitspreken over wat ze hopen, verlangen, missen, berouwen, geloven. Als kerk heb je te maken met déze mensen. Als dominee of voorganger bepreek je hén. Als de geestelijke leiders in ons land werkelijk hén willen leiden, maken ze zich niet te makkelijk van de 7keer7-conclusies af, maar luisteren ze daar zorgvuldig naar.

Otto Kamsteeg, Herman Wegter, Reinier Sonneveld, Karel Smouter

Een ingekorte versie van dit artikel verscheen in het Nederlands Dagblad van vrijdag 18 juli

7keer7 in Rotterdam - 'Het is verrekte moeilijk om uit de christelijke wereld te komen'

7keer7 in Rotterdam - 'Het is verrekte moeilijk om uit de christelijke wereld te komen'

7keer7rotterdam.jpg

Lees hier het verslag van 7keer7 in Rotterdam. [lead centered="yes"]De op een na laatste avond van de roadtrip deed Rotterdam aan. Herman Wegter opende de avond met het ingevulde 7keer7-bierviltje van zijn dochter. Volgens hem had zij er veel van begrepen, want ze schreef: Ik laat achter ‘niemand’ en ik neem mee ‘iedereen’. Iedereen meenemen naar binnen op deze avond bleek nog een hele kunst, men stond tot op de stoep te luisteren. En men hoorde over een Happinez-God, de kerk als AA-meeting en het evangelie dat in de kerk de nek wordt omgedraaid.[/lead] “Wat beweegt mensen om te bidden voor een zieke, tegen beter weten in?”, vroeg Annemiek Duurkoop, oud-katholiek priester, zich af. Annemiek stelt dat we bijna niks meer zeggen over God. Het christelijk geloof lijkt wel een vorm van ietsisme te zijn. Christenen doen hun best om God aannemelijk te maken. “Maar heeft God zich dan geïncarneerd of hebben wij God geïncarneerd?” Het wordt tijd dat theologen en voorgangers meer naar gelovigen gaan luisteren.

Daniel de Wolf, Rotterdammer en oprichter Thugz Church, vindt de vragen van 7keer7 (wat mee te nemen en wat achter te laten) best nuttig, maar ook erg irritant en vermoeiend. De essentie van het christelijk geloof is Christus. Jezus' woorden, Jezus' leven en Jezus' opdrachten. De gezamenlijke respons daarop is de kerk. “Maar wij geloven vaak in ons geloof in Jezus en niet: wij geloven in Jezus.” Jezus moet opnieuw aan ons verschijnen, stelt Daniel, want zijn opstanding was in wezen crisispastoraat en we verkeren als kerk nu ook in een crisis.

Gerko Tempelman had Rachel Held Evans, invloedrijke blogger in Amerika, geïnterviewd voor 7keer7 (net als alle andere buitenlandse sprekers). Helaas was het beeld van de opname mislukt, maar gelukkig de audio niet (dus wel terug te luisteren!). Gerko verwoordde haar als volgt: “Het is niet erg dat de kerk een stapje terug doet. Het is een kans om na te denken hoe we het echt willen.” De kerken moeten leren van de AA-meetings, daar is radicale eerlijkheid en als je kwetsbaar bent, dan vind je elkaar. Mensen komen naar de kerk voor gemeenschap, terwijl de praktijk nog veel te veel is ingericht alsof ze voor informatie (preek) komen. “Inspirerende talks vinden ze wel op internet. Leer van de AA, bouw aan communities.”

“Subjectief, fragmentarisch. Niet wetenschappelijk onderbouwd. Daarom in het kort. God help ons. Dat was het gebed.” Het Vreemdelingencollectief, een bevlogen artistiek gezelschap, pakte de vloer. “We zijn niet gemaakt om kennis te hebben van goed en van kwaad.” En hij nam een hap van zijn appel. Ze pleitten voor enorme radicalisering van het geloof. Radicalen zijn er altijd weer en leven naar de grote geboden. Heb God lief boven alles en de naaste als jezelf. En ze zongen: Laat ons samen komen Om op weg te gaan Waar reizigers als pelgrims Ons zijn voorgegaan

“Is 7keer7 alweer zo’n clubje die poogt de kerk te vernieuwen? Zijn daar al niet genoeg van geweest?” Miranda Klaver, onderzoeker media religie en cultuur, zag vooral allerlei flashbacks met de jaren '70/'80 en de recentere doodgebloede emerging church beweging in Nederland. Miranda wil ‘de kerk als exclusieve plek’ achterlaten. “Soms denk ik, wat een zegen, die kerkverlating.” En ze wil de traditie van de kerk van alle eeuwen meenemen. “Het is een schatkist vol oude juwelen, die nieuwe betekenis kunnen geven op de juiste tijd en plaats.”

“Misschien was dat hele christendom altijd al een heel slecht idee. Het evangelie wordt onherroepelijk de nek omgedraaid in de kerk.” Ruard Ganzevoort spreekt zonder Franse woorden. Hij noemt zich vrijwel nooit christen, want dat legt gelijk allerlei claims. “Mijn identiteit als gelovige laat vooral zien waar ik nog niet ben. En die discrepantie ligt bij de kern van het appèl. Ik ben een naaste, maar waar ben ik het nog niet?” Het gaat erom door wie je je laat aanspreken. Ruard laat zich voortdurend spiegelen aan Jezus. “En zonder dat vermaledijde christendom had ik dat niet meegekregen.”

“Het is verrekte moeilijk om uit de christelijke wereld te komen”, aldus Rachelle Bottenbley, voorzitter Time to Turn, dat net die dag is opgeheven. “Ben ik hier vanavond nou een zoutend zout? Of staan we hier met elkaar een zoutpilaar te zijn?” Volgens haar is het belangrijk om uit de christelijke wereld te komen. Voor zichzelf, vanwege de vele nieuwe perspectieven die je kunt krijgen van anderen en tegelijk ook voor de mensen om haar heen. Zo kan ze mensen om haar heen kennis laten maken met de levende God.

7keer7 in Eindhoven - scoren in de blessuretijd

7keer7 in Eindhoven - scoren in de blessuretijd

eindhoven.jpg

Lees hier het verslag van 7keer7 in Eindhoven. [lead centered="yes"]Terwijl het Nederlands Elftal 2-0 scoort in de blessuretijd maken wij ons in een Eindhovens café op voor de volgende avond van 7keer7. Is dat ook wat 7keer7 probeert te doen, scoren in de blessuretijd van het Christendom - of gloort er hoop aan de horizon? Een roadtrip op zoek naar een nieuw soort christendom: verslag van avond vijf waarbij grote verhalen worden afgewisseld met kleine daden.[/lead] Op zoek naar hoop zijn we bij zuster Theofrida Kolkman aan het juiste adres. Wat is er immers hoopgevender dan een 87-jarige non die in haar woongemeenschap in Eindhoven samenleeft met vluchtelingen. Met hun juicht ze voor oranje (want tot haar verbazing zijn ze allemaal voor het Nederlands elftal), en in hun kracht ontwaart ze de heilige geest.

Rik Zutphen alias Skinfilt8r (aanrader om even terug te kijken!) rapt over een kerk vol brokkenpiloten: zalig zijn zij die het verkloten. Zelf is hij een creatieve ADHD’er die zich niet thuisvoelt in een kerk waar alles klopt. Hij vraagt zich af waar, naast de Institutie, de intuïtie van Calvijn is.

Paul Visser heeft juist wel wat op met dat instituut van Calvijn. Hij is dominee in de Noorderkerk in Amsterdam en een man van het woord, maar het gaat hem niet altijd gemakkelijk af: hij stottert. Het verwijst naar de kwetsbaarheid van mensen, maar ook naar die van God. Die God die nooit iets met geweld oplegt, maar iedereen antwoordt met genade en liefde.

Waar Rik over rapt, brokkenpiloten en gebrokenheid, dat vertelt de Ierse theoloog Peter Rollins in een speciaal voor 7keer7 opgenomen interview. Mensen gaan naar de kerk zoals ze naar de kroeg gaan: om zo snel mogelijk dronken te worden/antwoorden te krijgen en hun sores te vergeten. Maar je kan ook drinken met vrienden en praten over het leven, met al je onzekerheid, twijfels, pijn en verdriet. Dat is ook kerk.

‘Als Peter Rollins is een postmoderne theoloog is, dan ben ik premodern. Ik geloof namelijk nog in grote verhalen.’ En de katholieke publicist Anton de Wit begint er meteen een te vertellen. Over een oude koopman met een kar vol met oude troep, over zijn twee zonen, en dat alleen God weet waar oude troep soms nog goed voor is.

Lydia van Maurik wil dat er meer stilte komt, en meer gezang. Gelukkig kiest ze voor het tweede en vult deze minuten met prachtige muziek, samen met gitarist Arjen van Wijk. 'I've got nothing here that's not already yours'. En ook het publiek krijgen ze mee.

Carola Schouten wordt steeds weer op haar plaats gezet door het verhaal van de rijke jongeling, die het Koninkrijk kon bereiken als hij maar zijn rijkdom opgaf en Jezus volgde. ‘Hecht ook ik niet te veel aan status en materieel bezit?’ Voor haar is het iedere dag opnieuw is het de kunst om je blik op het grote verhaal te houden, op Jezus, en weg te halen wat te veel is.

In de tweede helft wordt verder gesproken over de zaligen die het verkloten. En vreemden die je ondanks hun vreemdheid toch moet opzoeken. Conclusie: muziek, stilte, authentiek zijn, onzekerheid laten zien. Dat neemt het publiek mee van 7keer7.

7keer7 in Leeuwarden - 'Veel stilte in Friesland'

7keer7 in Leeuwarden - 'Veel stilte in Friesland'

leeuwarden_gesneden.jpg

Lees hier het verslag van de 7keer7 avond in Leeuwarden. [lead centered="yes"]7keer7 belandde gisteravond in Leeuwarden, de vierde stad van de roadtrip. “Op zoek naar mogelijkheden zonder taboes”, aldus Reinier Sonneveld die de avond traditiegetrouw opende.[/lead] Andries Knevel, EO-coryfee, trapte af en begon over de Kirchliche Dogmatik van Karl Barth, die hij zich als arme theologiestudent niet kon veroorloven. Drie woorden uit die hele boekenserie wil hij benadrukken; ‘God is God’. “We hebben God teveel in ons kleine wereldje getrokken als onze spirituele ANWB. Dát moeten we achterlaten.” Twee dingen wil hij meenemen, aanbidding (Hoe groot zijt Gij) en dienen. Dat laatste ziet Andries als hét kernbegrip voor de komende 30 jaar.

“Onvoorwaardelijke liefde. Dat is de essentie van het christendom”, volgens Ömer Kaya, moslim en PvdA-politicus. Voor elkaar klaar staan, delen en liefhebben. Ömer, geboren en getogen in Sneek, ervoer dat aan den lijve in zijn jeugd. Dat delen en liefhebben bestond uit kleren, speelgoed en zelfs een skelter ontvangen om niet. Allemaal gekregen van kerkmensen. (check het filmpje voor het prachtige Turkse woord voor kerkmensen). “Het is een beetje een miss world boodschap, maar je kunt heel makkelijk bij jezelf beginnen. Liefde is aanstekelijk.”

“Ik stond in mijn hemd en met de mond vol tanden”, aldus Margrietha Reinders, pionier van Heilig Vuur West in Amsterdam. Ze ontdekte al snel hoe genadeloos ver de kerk was afgegroeid van de mensen om haar heen met haar taal, omgangsvormen en ideeën. Het werd tijd om het verhaal van Jezus weer letterlijk op de markt te brengen, de Ten Katemarkt in West, tussen de cappuccino’s en kinderwagens. Want achter dat christendommelijke van de kerk zat nog steeds het wonderlijke en explosieve en alles veranderende verhaal van Jezus van Nazareth. “Durf raar te zijn. Fool for Christ te zijn. Moedig, hoopvol en blij met niks.”

Rogier Pelgrim, singer-songwriter, wil dat de kerk zich meer laat inspireren door Taizé. Een doordrenkt christelijke plek en tegelijk een zeer fijne plek voor niet-gelovigen. Door haar schoonheid, stilte en mysterie. En dat moet ook weer in de kerk te vinden zijn. “Het belangrijkste dat ik wil meenemen is de stilte. Daarom nu graag een minuut stilte” En na die minuut vulde hij de stilte met het prachtige lied ‘listen’. And now I'm trying hard to keep my big mouth shut My eyes are closed My ears are all I got So here I am to worship

Wielie Elhorst, predikant en voorvechter LHBT-emancipatie, kwam uit de kast in Friesland; “daar zouden jullie trots op moeten zijn, Friezen”. De zaal lacht. Hij stelt voor om de seksuele moraal zoals wij die nu kennen weg te doen. God zit niet in onze gedefinieerde seksuele moraal van het nucleaire gezin. God zit in de breuk die daar dwars doorheen loopt. God gaat niet de gebaande paden, kijk maar naar Jakob de hielenlichter, Petrus de verloochenaar, Rachel de hoer. “De kerk heeft toekomst als zij in die grillige en weerbarstige en niet langs de gebaande paden verlopende verhalen van mensen sporen van God wil durven ontdekken.” De kerk heeft een enorm tegoed aan nabijheid volgens Wielie en die moet zij nu ook eens royaal op het terrein van de seksuele moraal gaan gebruiken.

Als in de jaren 90 de sterreclame op zondag wordt ingevoerd door een christelijke partij met als belangrijkste overweging dat het geld oplevert, ja, dan gaat het hard achteruit met het christendom. Daarom staat Lody van de Kamp, rabbijn, hier vooral uit eigen belang. De kerk moet vasthouden aan de zekerheden waar ze altijd aan vastgehouden heeft. “Er groeien nu generaties op die niet weten wat een leeg parkeerterrein is. Of een stille straat op zondag. Of een zondagspak. Houd dat vast, dat is het behoud van de kerk. Dan is er nog toekomst.”

“Mensen die Nijkleaster bezoeken vallen bijna in de stilte”, zegt Sietske Visser, initiatiefnemer van een protestants klooster in Jorwerd. Voor haar (en voor de toekomst van de kerk) daarom geen theater in de kerk, niet teveel drum, maar terug naar de stilte. En we moeten gemeenschap meenemen: “Stop met wie hoort er wel bij en wie hoort er niet bij.” Zorg dat de kerk gastvrij en open, welkom aan iedereen, gelovigen, ongelovigen, mensen die iets zoeken of niets. Uit straten ronkend en rumoerig heb ik een weg, een plek gezocht; ik vond, het hart beklemd en roerig, een huis gebouwd uit ademtocht.

Uit woordenvloed ben ik gekomen, genaderd tot de bron van rust; niet om er zomaar weg te dromen maar stil te zijn naar hartelust.

(deel gedicht Eppie Dam)

7keer7 in Zwolle – Wat doet de kerk in een nieuw soort christendom?

7keer7 in Zwolle – Wat doet de kerk in een nieuw soort christendom?

photo1-1-e1402404282391.jpg

Lees hier het verslag van de 7keer7 avond in Zwolle. [lead centered="yes"]Onderweg naar Zwolle staat een file door bezoekers van de Opwekking in Biddinghuizen die dit jaar 60.000 bezoekers trok. 7keer7 is van bescheidener schaal, maar met een weinig bescheiden vraag. In een kroeg in Zwolle buigen 70 mensen zich over de vraag waar het naartoe moet met het christendom in Nederland, geïnspireerd door 7 sprekers[/lead] Zwolle is de stad van de moderne devotie. "Het gaat niet om wat je schrijft of wat je zegt, maar om wat je doet," is hun credo. En Gerdien Rots, raadslid aldaar, herkent zich daarin: “ik wil handelen vanuit mijn geloof, in plaats van praten over wie we wel en niet zijn.” Waar een kerk onvermijdelijk in- en uitsluit, en zichzelf in stand proberen te houden, wil ze op zoek naar een levend geloof.

En daarmee heeft ze de rode draad van de avond te pakken: in de zoektocht naar een nieuw christendom, wat is dan de rol van de kerk? En daarnaast vaak: laten we de nadruk leggen op goeddoen.

Charissa Bakema wil de kerk zowel meenemen als achterlaten. En het zijn nu juist de tegenstrijdigheden in de kerk die haar in beweging houden op zoek naar nieuwe vormen. "Ik laat achter de gedachte dat de kerk ooit volmaakt zal zijn. Ik neem mee dat ook wie mij voorging regelmatig faalde."

Volgens Brian McLaren, invloedrijke Amerikaanse theoloog, die via Skype zijn boodschap bracht, ging het zo slecht nog niet met het christendom in Europa. Goed, de kerken lopen leeg, maar als je de vraag stelt waar je het best af bent zonder werk of met een beperking, dan wist hij het wel. Christelijke waarden worden volop geleefd. "We need new songs. About poverty. About beauty of creation. About racism.”

Als er ergens een kerkdeur wordt gesloten, gaat er elders een open. "Amsterdam Zuidoost is de nieuwe biblebelt van Nederland," zegt Emmanuel Koney, dominee van een bloeiende Ghanese gemeente in de Bijlmer. Hij stelt het publiek de vraag: is jouw kerk een organisatie? Dan zul je klagen dat je buurman te luid zingt. Of is jouw kerk een organisme die leeft en verandert en altijd overal is? Koney begint luid te zingen. Ons hoor je niet klagen.

Mirjam Kollenstaart, een hyperactieve dominee uit Ottoland, houdt van mensen met al hun eigenaardigheden. Mensen maken de kerk, en daarom voelt zij zich daar thuis, als in een huis met vele kamers. Als het even kan zou ze de muren willen slechten, want, zegt ze, juist de diversiteit spreekt God aan.

Rick de Gier slecht een andere muur: die tussen gelovigen en niet-gelovigen. Een infantiel onderscheid vindt hij, waarvan hij in de werkelijkheid niets terugziet. Met Jezus heeft hij een complexe maar vriendschappelijke relatie. Hij maakt deel uit van een gezelschap onzichtbare vrienden die met hem meereizen en met wie hij gesprekken voert.

Rikko Voorberg weet het niet. Hij heeft geen idee hoe het moet. Alhoewel... Hij ging aan de slag met kunstenaars die het lichaam van de mammon serveerden, hij begon een pop-up kerk en ging op de koffie bij Benno L. Meenemen: gemeenschap, confrontatie en goed doen.

Na de laatste spreker springt de een na de ander vol vuur op het podium, en nodigt anderen uit met hen in gesprek te gaan. Ria draagt spontaan een gedicht voor over hoe moeilijk het is om te blijven geloven als het leven je inhaalt. Jan komt met een idee om in Zwolle onrecht te bestrijden. Inge wil de muren naar beneden halen tussen blank en zwart en vraagt zich af hoe we elkaar in Nederland kunnen vinden qua kleur en qua spiritualiteit. Conclusie: migrantenkerken kunnen wat meer en blanke protestantse kerken wat minder organisatie gebruiken. En Inge gaat eens langs bij Emmanuel Koney in Amsterdam Zuidoost.

“Misschien," zegt Charissa Bakema, “Misschien is de kerk in Nederland op dit moment als een verdwaasde bruid, psychisch in de war, die niet meer weet hoe haar bruidegom eruitzag en naar hem op zoek is. De bruid kan vele vormen hebben. Ze kan vol zijn, maar ook tenger. Groot, maar ook klein. Intellectueel, maar ook volks. Ze kan allerlei kleuren hebben. Het maakt niet uit. Aan de hand van de bruidegom zal ze altijd schitteren. Dat weet ze en daarom blijft ze zoeken.”

Verslag: Suzan Doodeman

7keer7 verslag Ede

7keer7 verslag Ede

ede_verslagheader.jpg

Lees hier het verslag van de 7keer7 avond in Ede. [lead centered="yes"]Op maandagavond 2 juni leidde de 7keer7 roadtrip op zoek naar een nieuw soort christendom naar Ede. Meer dan 70 mensen luisterde naar zeven inspirerende sprekers en ging daarna volop met elkaar in gesprek. Wat er achtergelaten moet worden varieerde van 'niets' tot 'dit initiatief'. Wat er mee moet was vooral het menselijke omzien naar elkaar.[/lead] “Welkom in Ede. Wij willen het christendom opnieuw uitvinden.” Aldus Herman Wegter, initiatiefnemer van 7keer7 en presentator van de EO, die de avond opent. Niet alle sprekers zijn het daar mee eens.

Frenk van der Linde hoopt dat dit initiatief een snelle dood zal sterven: “Een nieuwe soort christendom is het laatste waarop de mensheid zit te wachten. Alle voorschriften en dogma’s drijven mensen uiteen.” Hij hoopt dat mensen elkaar op de restanten van alle religies weten te vinden. En dat we dan de universele rechten van de mens gaan verspreiden dan het christendom.

Ook Elsbeth Fraanje is kritisch: “Moet het christendom zich wel opnieuw uitvinden? Wie heeft er behoefte aan de vernieuwing?” Ze denkt dat vooral christen zichzelf die vraag stellen, vanuit verlegenheid of verveling in plaats van de zwakte van de boodschap. De boodschap van het christendom roept volgens haar al 2000 jaar ergernis op, dat kunnen we beter accepteren dan de boodschap vernieuwen of in een nieuw jasje steken.

Fraanje dacht er niet altijd zo over. Voordat zij begon met een documentaire over dominee Rob Visser op IJburg dacht ze dat niemand op hem zou zitten te wachten. Maar ze kwam erachter dat steeds meer mensen in deze maatschappij op zoek zijn naar antwoorden, die het christendom zou kunnen beantwoorden. Zij merkte dat mensen veel opener stonden voor geloof en een dominee dan ze had verwacht. Wat er volgen haar wel achter zich gelaten kan worden, is de onderlinge strijd. En daar zijn meer sprekers het in Ede het met haar eens.

Max Spaans, straatpastor in Ede, geeft bijvoorbeeld aan dat we met elkaar het christendom zo moeilijk maken. “Laten we het niet meer hebben over wie er wanneer gedoopt moet worden, of wie er aan het avondmaal mag.” Wat hij wil meenemen is wat hij in ‘zijn bijbeltje’ leest: brood geven aan iemand die honger heeft en de vluchteling onderdak geven. En de vraag stellen aan iedereen die je tegenkomt: wat kan ik voor jou doen? Hij vraagt zich af of in deze tijd mensen nog wel bereid zijn om iemand anders werkelijk te leren kennen. Zelf werkt hij met wat mensen vaak ‘junkies of mislukkelingen’ noemen. “Maar ik zie prachtmensen. En als je een relatie met hen opbouwt, zie je dat ook.”

Evangelist Jurjen ten Brinke wil ook loslaten dat het om een set regels gaat en dat wij als christenen de waarheid in pacht hebben. Maar tussen de regels door vertelt hij overigens wel dat er maar één weg en waarheid is: Jezus. Zijn hoofdboodschap is wel dat het moet gaan over de manier waarop we met elkaar omgaan. Er zijn voor je buurvrouw en buurman, iets doen. Wat hij weg zou willen laten is de negatieve gulden regel: ‘wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.’ Wat we wel moeten doen wat onze handen vinden om te doen.

Hij maakt overigens wel een kanttekening bij de vraagstelling van 7keer7, maar heeft hier een andere motivatie voor dan Frenk van der Linde: “De opdracht van de vier mannen ‘wat laat je achter je, wat neem je mee’ is wel erg hoogdravend. Alsof wij het met elkaar opnieuw kunnen uitvinden. Het christendom is ontstaan vanuit de ontmoeting van een aantal mensen met Jezus. Daar is een religie uit ontstaan, dat kan je niet ongedaan maken of achter je laten.”

En er zijn meer sprekers vanavond die niets achter zich willen laten. Zo zegt Esmaa Alariachi, bekend van de meiden van Halal: Alle religies preken alleen maar liefde, diepgang en spiritualiteit. Waarom zou je daar iets van weg willen laten?” Waar het volgens haar fout gaat, is waar mensen fouten maken. Die fouten uit het verleden zouden we achter ons moeten laten maar nooit de essentie van het geloof. Dat is volgens haar liefde, respect, goede werken doen en spiritualiteit.

Op deze avond is er ook een buitenlandse spreker gevraagd naar zijn visie op het christendom van de toekomst. Dave Ferguson geeft fel af op het consumentisme van de hedendaagse cultuur en geeft aan dat met missionaire mensen en veel nieuwe kerkplantinitiatieven het tij gekeerd kan worden. “Juist nu moeten we ons realiseren dat we niet bestaan voor onszelf, maar voor andere mensen. De vraag is ook niet of de kerk er is voor jou, maar of jij er bent voor de kerk.” Met elkaar moeten we volgens hem een beweging vormen. Een beweging van missionaire mensen, net zoals in de begintijden van het christendom. Zonder dit verleden te kennen en daar naar terug te gaan is er ook geen toekomst.

Roald Schaap lijst de avond muzikaal in. Met zijn project ‘kerk binnenstebuiten’ wil hij onderzoeken hoe de kerk weer naar buiten kan treden. Hij wil onder het dak van dogma’s vandaan en de veilige muren van onze cultuur afbreken. En hij zing hierover, een prachtig lied van Hout & Steen.

We moeten reizen, spullen achter laten met de trein en over water God blijft ons lokken uit onze kleine wereld Binnen de hokjes, wie kan daar iets leren?

Hout en steen, wie houdt ons in hun macht ze hebben valse veiligheid gebracht De zon en wind zijn onze vreemdeling ze zoeken vriendschap in de schemering.

We moeten springen, door diepe zeeën waden Nieuwe kringen in het water maken Zie de mensen aar God zich in vermomd en voor hen de kerk naar buiten komt

 

 

Verslag: Inger van Nes